Adam & Eva

Jean Paul De Boitselier

Een dronken matroos sloog in Bagdad
Een vrouw op haar hoofd en ik zag dat
Ik riep een agent en ik zei pak die vent
Maar hij zij me in Bagdad daar mag dat

Adam en Eva leefden in een paradijs
Maar uit de wereld raak ik nu toch niet meer wijs

Een vrouw van toch al tachtig jaren
Wou ook nog een minirok dragen
Haar man riep toen kwaad als je zou komt op straat
Dat kleed ik me zoals de barbaren

Refrein

De zangeressen die beginnen
met zeer eigenaardig dingen
zij doen nu voortaan nooit meer schoenen meer aan
en denken daardoor beter te zingen.

Refrein

Een aap zat in zijn kooi te staren
Naar jongens met zeer lange haren
Hij mompelde zacht ik had nochtans gedacht
Dat wij hier wel de lelijkste waren

Refrein x2