Afschoidslieken 1994

As de daugen zen gevallen
Iejn ver iejn gon ze verboi
Stoonek in de koizershallen
’t Es de lesten dag ver moi
E fragmentjen in me leiven
Wazze’k prinsj van onze stad
‘k Mocht’nt dankzoi eir beleiven
‘k em er veil plezier oon g’had

Merci oon aal de mensen
Ver achter moi te stoon
Mor der es nen toid van kommen
En der es nen toid van goon

‘k Em e joor lank geregeird
’t Es as prinsj de moeite weird
Twellef monjen op een roi
’t Es allemool te rap verboi
As den toid komt ver te goon
Vloeit er zeiker nog een troon
’t Es verboi, ’t es verboi, ’t es verboi

’t Es verboi, ’t es verboi

Nen bedank mag ni ontbreiken
Ver de mensjen oon men zoi
‘k Zal der ier en door vergeiten
Mor zetj doveir ni kwood op moi
Kostum en hoed me ploimen
Verdwoinen in de kas
‘k Vier teis joor vastelauved
Gelék as dat da vroeger was

‘k Em e joor lank geregeird
’t Es as prinsj de moeite weird
Twellef monjen op een roi
’t Es allemool te rap verboi
As den toid komt ver te goon
Vloeit er zeiker nog een troon
’t Es verboi, ’t es verboi, ’t es verboi

’t Es verboi, ’t es verboi

Kostum en hoed me ploimen
Verdwoinen in de kas
‘k Vier teis joor vastelauved
Gelék as dat da vroeger was

‘k Em e joor lank geregeird
’t Es as prinsj de moeite weird
Twellef monjen op een roi
’t Es allemool te rap verboi
As den toid komt ver te goon
Vloeit er zeiker nog een troon
’t Es verboi, ’t es verboi, ’t es verboi

’t Es verboi, ’t es verboi