Afschoidslieken 1996

‘k Zing as prinsj men leste lieken
Seffest es’t ver moi gedoon
Op tribun nevest Annieken
Och, ’t es veil te rap gegoon

Wa goot e joor op 1, 2, 3
Toch rap verboi

’t es te schoein om te vergeiten
Verleiden joor in deize zool
’t Bleif sportief en ’t bleif plezant
No nen auved teamverband
Kreig’k de scepter in men hand

Ik zag de mensjen stik ver stik
‘k Oi giejn besef van men gelik
Stillekesoon viel menne frang
Kwas eire prinsj een giejl joor lang

Na zen’t men leste prinsjmenieten
Bedankt men stad, adieu, tot ziensj
’t es oon den diejen achter moi
’t Kostum mag weg, et es verboi
Want fleiskes valt den doek ver moi

‘k Em oon zuveil mensjen te danken
Da moinen droeim es woorgemokt
Ik zeg eir op men leste klanken
Alliejn was ek er ni gerokt

Oeik mennen bie
Vergeit ek ni
Eva, merci!

‘k Em oeik e poentjen ver men avers
Die twieje stoon atéd oon geriejd
Ver te doeng aal da’k eer vraug
En oeik al ben’ek soms een zaug
Wetj, da’k eir in men ertjen draug

De zjenerool oeirt bé de kliek
Herman, bedankt, goi zetj uniek
Door oeirt de groep natierlék boi
Geir wortj de groesjte stein ver moi

Ik voel mén toid stiloon passeiren
Hoed en ploimen goon deraf
’t Es oon den diejen achter moi
Kostuum mag weg, et es verboi
Want hier valt den doek ver moi