Afschoidslieken 1997

Teis es de lesten
De lesten dag da’k ier as prinsj mag stoon
’t Kostummeken doene’k meiren nimmer oon
’t Moment es oongebroeken ver te goon
Na es’t gedoon
Ni te geloeiven

Sebiet zette’k e stapken achteroit
Et zal zjier doeng
Ik kom er giejl oprecht ver oit
Mor schoeine liekes dieren noeit ni lank
Allemool bedankt!

’t Es gepasseirt ver moi
Da joor da vloeg gelék as niks verboi
Woor es den toid van moinen iejsten dag
Precies dat gisteren was
’t Es iet da’k noeit vergeit

‘k Zeg me kostum vaarwel
’t Es een herinnerink da weite’k wel
‘k Wa da’k as dank de juste woerden ad
Want alles emme’k g’had
As prinsj van Oilsjt, men stad
Men sjikke stad
En vastelauved

‘k Was prinsj van Oilsjt
Ik emme’t meigemokt
Mor zonder eir wazze’k er noeit gerokt
Ne jongesdroeim, da wird realitoid
Oeik al es’t er stroid ver geleiverd

Geloeif et mor
Alliejn komde ni veir
Bedankt Vriét, ik was nikske zonder eir
Marleen, me vra’ken azze’k a ni ad
Goi zetj ne schat!

’t Es gepasseirt ver moi
Da joor da vloeg gelиk as niks verboi
Woor es den toid van moinen iejsten dag
Precies dat gisteren was
’t Es iet da’k noeit vergeit

‘k Zeg me kostum vaarwel
’t Es een herinnerink da weite’k wel
‘k Wa da’k as dank de juste woerden ad
Want alles emme’k g’had
As prinsj van Oilsjt, men stad
Men sjikke stad
En vastelauved

Ver vastelauved – Mercie