Afschoidslieken 2003

Ik em joren zitte wachten
Den toid ging traug veroit
Tot as een steire nor moi lachte
Mene jongesdroeim diene kwam oit
Eire prinsj te meigen wer’n
Was ver moi een groeite iejr
Ik mag vandaug de scepter zwooi’n
Ver den allerleste kiejr

Lotj me goon
’t es verboi
’t es gedoon
al was’t ne schoeinen toid
k’em er zeiker van genoeten
Ier as prinsj van Oilsjt te stoon
1 ding es zeker,
‘t es te rap verboi gegoon

iederiejn mokt wel isj faaten
oeik ik em da gedoon
mor zeg na ni ge zetj ne staaten
omdak nie oeveraal kost goon
ik em oeik nog een famille
en me vraa’ken Karolien
z’ei me me giel Oilsjt moeten diejlen
ze stond be moi van in’t begin

Lotj me goon
’t es verboi
’t es gedoon
al was’t ne schoeinen toid
k’em er zeiker van genoeten
Ier as prinsj van Oilsjt te stoon
1 ding es zeker,
‘t es te rap verboi gegoon

toch za’k et noeit vergeiten
want getj zoeiveil ver moi gedoan
diep in men ert meegdet weiten
zal da in’t groeit geschreiven stoon

Lotj me goon
al was’t ne schoeinen toid
k’em er zeiker van genoeten
Ier as prinsj van Oilsjt te stoon
1 ding es zeker,
‘t es te rap verboi gegoon

’t es na verboi
Lotj me goon
’t es toid om weg te goon