Anneliese

Anneliese, vannacht za’t vriezen dat ’t ois op de pispot zal stoon
Anneliese, vannacht za’t vriezen, aa billen die plekken d’eroon

In mén stroot es eu kafeiken, ‘k goon door al een oontal weiken
Af en toe eu pintje pakken en ik moen tén soms isj kakken
De kafeiboos was een boerken, zén weisei stoo nog op ’t koerken
As ons ‘lies eer bloos go springen, tén begintj ’t kafei te zingen…

Anneliese, vannacht za’t vriezen, dat ’t ois op de pispot za stoon
Anneliese, vannacht za’t vriezen, aa billen die plekken d’eroon
Want ik ben verliefd… op een voil janet en ik em zu geer’n dasse mé verwatj

Den boos zén dochter die noemt Anneliese
Asse moe pissen tén eise nie te kiezen
Soms kaan z’eer wel aaven azoei tot een pintj of zes
Mor as’t woter oeig komt moesse mauken dass’er es

Ja, en eer moeder die kwamp er nekiejr tissen
Ze zoi mé schaup, ge moetj gé zuveil pissen
Da komt van aal da zoipen, ge meigt goon mor opgepast
As ge lang bleift zitten angt den bril-pot vast

Anneliese, vannacht za’t vriezen, dat’t ois op de pispot za stoon
Anneliese, vannacht za’t vriezen, aa billen die plekken d’eroon

‘k Em het oeik isj veire g’ad, ik moest isj kakken en ’t was plat
Ik zatte’k ik door mor te wachten, ‘k was oon ’t enje van mén krachten
‘k Wa mé rechten noor een ierken, ‘k zat geriejd mé mé papierken
Mor oe noig da’k oeik zo willen, ‘k kreig den bril nie van mén billen

Anneliese, vannacht za’t vriezen, dat ’t ois op de pispot za stoon
Anneliese, vannacht za’t vriezen, aa billen die plekken d’eroon
Anneliese, vannacht za’t vriezen, dat ’t ois op de pispot za stoon
Anneliese, vannacht za’t vriezen, aa billen die plekken d’eroon

Op nen dag was’t eer verdroeten, mé eu goe stik in eer voeten
Zoi ze:” ’t Es gedoon mé memmen, ‘k kaan oeik wa de maanen kennen!”
No veil vloeken en probreiren, eise’t toch kennen forceiren
Zingt mor rap een ander lieken, want ze kaan al rechtstonsj zjieken

Anneliese, vannacht za’t vriezen, dat ’t ois op de pispot za stoon
Anneliese, vannacht za’t vriezen, aa billen die plekken d’eroon