Bè d’ Ajoinen

Woor dat’t bier nie te dier es en nen Oilsjt’neer zu fier es
Woor da Dirk van Markes stoot
Den berremiejster geliefd es en het belfort verniefd es
Woor da z’aven van dwoze proot
Woor dat eu fiesjt’n nog wildj es, de poliesje nog mildj es
As ’t om deicibellekes goot
Ge meigt wel nie reskeiren van verkiejrd te parkeiren
In d’iejn of d’ander stroot

Da’s bé d’Ajoinen, ge moetj in Sponj’ nie goon broinen
As’t in Oilsjt vastelauved werd, moeje zén op de Groeite mert
Door kejj’ tén stoiken, da geive’k eir op een bloiken
Ieder zot geval, viert tén Carnaval

Ge ziet verkliedjen mé oeipen, deir makanderen loeipen
Da’s ier iejne kleirroiken nest
En ieder groepken of klieksken ei zén oigen mezieksken
Dasse meizingen oit volle best
d’Er zén mé massa’s cafei’s en aal die stameneis
Blijven oepen tot ’s meiresvroeg
Want ier blijven ze vieren altéd oon pintjelieren
Nen Oilsjteneer ei noeit nie genoeg

Da’s bé d’Ajoinen, ge moetj in Sponj’ nie goon broinen
As’t in Oilsjt vastelauved werd, moeje zén op de Groeite mert
Door kejj’ tén stoiken, da geive’k eir op een bloiken
Ieder zot geval, viert tén Carnaval

Den tettentoeren, de zwette maan, de Sintj Martinuskeirk de Sintj Martinuskeirk
Als Oilsjterse vent, ben’k graalék content, want ‘k ben van ’t juste meirk

Da’s bé d’Ajoinen, ge moetj in Sponj’ nie goon broinen
As’t in Oilsjt vastelauved werd, moeje zén op de Groeite mert
Door kejj’ tén stoiken, da geive’k eir op een bloiken
Ieder zot geval, viert tén Carnaval