Da Moe Mèn Schoeinmeiken Zèn

Es’t eir oeik al opgevallen
In ieder oisaven: de groeite moejallen
Aal die joren zonder te bellen
Komt ze tois atoid eer wetten stellen

Alles moe zoi beiter weiten
Weir zoin ze liever in’t gesticht insj steiken
Elke goensjtag lachek groeng
Want tein komt ze zoi den boeven doeng

Da moe men schoeinmeken zen
Schoeinmeken zen
Schoeinmeken zen
Da moe men schoeinmeken zen

Jah, z’es dor weir

Op nen dag, ’t was ni gewoein
Kreige’k last van ’t schoeinmekes-syndroeim
Ons veirdeir gink nimmer oepen
Z’es deir’t gat van onze koter gekroepen

Ere verjoordag, ‘k weitet nog goed
Kreig ze nen beizem en ne heksenhoed
Een weik geleen was ze’r grat af
Azze’k eer ne molotof cocktail gaf

Da moe men schoeinmeken zen
Schoeinmeken zen
Schoeinmeken zen
Da moe men schoeinmeken zen

Amai, wie eit er ier ’t stof afgedoon?
En da postierken ier, da stoot oeik nimmer op zen plosj
Ge moetj a vest oon de kapstok angen, emme’k a gezeit!
En dei sjoffaasj, ge moetj de zoei oeig ni zett’n
Wa d’ejje goi na oon, sloddervos!
En dei raumen ier, ge zeit er nimmer deir!
Odilon, ejje me door e zjiemvel, ‘k za ze zelf doeng!

Da moe men schoeinmeken zen
Schoeinmeken zen
Schoeinmeken zen
Da moe men schoeinmeken zen

Da moe men schoeinmeken zen
Schoeinmeken zen
Schoeinmeken zen
Da moe men schoeinmeken zen

Die kommeir es door weir!