Den Heimel Op Eerd

De mond lupt oever woor dat ert van vol es
In foite ni miejr as normool
Mor as nen Oilsjteneer klapt van zen iejnege stad
Sprekt ’n kleir en simpele tool
Moin stad es doeidgewoein veil beiter as de rest
Door kommet inderdood op neir
Ik erkan da gevoel azze’k ik va me weirk kom
En tein just veir d’afrit van d’ottostrade
Da plakoot me Oilsjt op passeir

Ge vindj in giejl de weireld giejn twiejde stad
Zu schoein as die va moi
Ne polletieken ambras en ne pit in de kas
Ik pak z’er me de glimlach boi
Want op moine paspoor door stoot te leizen, echt woor
“Geboeren en getoegen Ajoin”

Steltj a veiren dagge meiren op de weireld most kommen
In een derp me e peerd, da woor ver a om te drooin

Ik vond den heimel op eerd want ik ben nen Ajoin van Oilsjt
‘k Viel me men gat in de boeter omda’k ik ben geboeren
In Oilsjt, Oilsjt, Oilsjt
Ik vond den heimel op eerd want ik ben nen Ajoin van Oilsjt
Ze mor gerest azze’k geer valeiven
Bé Sintje-Pieter boeve kom
Da’k ik em zal zeggen: “Seg moot,
As g’ier giejn plosj etj
Stiert den deizen tein mor vedrom”

Weir emmen giejn g’hoimen of giejn groeite taboes
Want da past ni bé ons state toet
Weir zen recht ver de voist en zoei iejrlиk as gaad
Ja da zitj een betjen in ons bloed
Zonder oeverdroiven, ge zotj boeken kenne schroiven
Van ons stad die geiren zjievert en lacht
Mor weir emmen ons gedacht, en klinket ni tein bosjet
Vraugt da mor isj oon de Maght

En weir spaven ons galle ieder joor in de stoet
Van oon de Flora tot oever de mert
As ge door ni me om kentj, tein verstoj’ons ni goed
Azoei locht nen ajoin zen ert

Weir zeggen’t zonder pardong en me ons ert op ons tong
Zoei zen weir Ajoinen jong
Weir zeggen’t zonder pardong en me ons ert op ons tong
Zonder pardong, en me ons ert op ons tong
Zonder pardong, en me ons ert op ons tong
Zoei zen weir in Oilsjt
Zoei zen weir in Oilsjt
Zoei zen weir ajoinen jong!

Ge vindj in giejl de weireld giejn twiejde stad
Zu schoein as die va ons
Ne polletieken ambras of ne pit in de kas
Dooroever veige weir de spons
Want op onze paspoor door stoot te leizen, echt woor
“Geboeren en getoegen Ajoin”

Steltj a veiren dagge meiren op de weireld most kommen
In een derp me e peerd, da woor ver a om te drooin

Ik vond den heimel op eerd want ik ben nen Ajoin van Oilsjt
‘k Viel me men gat in de boeter omda’k ik ben geboeren
In Oilsjt, Oilsjt, Oilsjt
Ik vond den heimel op eerd want ik ben nen Ajoin van Oilsjt
Ze mor gerest azze’k geer valeiven
Bé Sintje-Pieter boeve kom
Da’k ik em zal zeggen: “Seg moot,
As g’ier giejn plosj etj
Stiert den deizen tein mor vedrom”

Da’k ik em zal zeggen: “Seg moot,
As g’ier giejn plosj etj
Stiert den deizen tein mor vedrom”