E Klein en Simpel Lieken

Waupens leggen alles plat
een oeirdoeivend geloid
Bommen vallen oit de locht as reigen
Mensjen werren weggejaugd oit eer oigen stad
En niemand es doorom verleigen

Woor zen weir mei beizeg
Wa zemmen weir van zin?
Oerlog en geweldj, de rest es aal te min
Worveer es da vandoeng?
Wa kemmen door oon doeng?

Soms droeim ek da’k een lied kan mauken
Een klein en simpel ding
Om aal die mensjen isj te rauken
Nekiejr bloi te zing

En ik schroif me veil plezier
Mor et bleift e stik papier
Toch tracht ek da ze loisteren nor moi
Dus ik zing in elke stroot
Mor ik boek giejn resultoot
Mensjen loeipen moi gewoein verboi

Soms roep ek op onzjier en oep dat’n oi me kaan verstoon
Ik waa da goi ier efkes wordj, tein sprak ek a isj oon
Ik zol zu geiren weiten, ejj’ons te noig verwendj?
Zedde ons vergeiten? Ejje goi ons echt wel oeit gekendj?
Want as goi onzjier zetj, en goi woorlék bestotj
Tein snap ek echt ni goed, worveer da g’alles lotj…
… gebeiren ier op eerd
Och, kwam ek a mor efkes teigen
Tein zol ek a meipakken, de giejle weireld rond
Ik zol a alles toeinen…

Ne mensj ziet altéd weir, miseire en ambras
Noeit isj toid ver bé makoor te schoilen

Iejn ver iejn goon lichten oit
De strooten rauken leig
De ploinen grois en verloten
Ik zol een lieke willen mauken
Een klein en simpel ding
Om in giejl de weireld…

Vreide te zing