Het Miljeu

‘k Vraug me af wie da den toid nog kaan
De schoeinen toid van toeng
Giejl ons stad stond vol me boeimen
Vol me blommekes en groeng
Het woter van den Denjer
Was zoei zoiver en zoei schoein
Mor da zen men al lank nimmer gewoein

Oeveraal stoon der fabrieken
Die op volle toeren drooin
En de roeik die oit eer scha komt
Me de wintj mei lote wooi’n
Polletiekers koiken toe
Mor zwoigen me geweldj
Want alles drotj allien nog mor om geldj

Toch werret miejr as oeigen toid
Da men der iet oon doeng
Want binnen tieng of twintjeg joor
Een es’t nimmer vandoeng
Ten za der in onz’n oigen of
Giejn bumken nimmer stoon
En es’t miljeu en de natier
Al lank al nor de moon

Mensjen lief loister nor goeie rood
’t Es ver ons oige goed
Ver’t miljeu moete me vechten
Me de voisten as da moet
Loter zeje content zen
Dag’e stapken etj gezetj
Ten ej’ons stad van’ondergank geredj

Ten zemmen in onz’n oigen of
Nen boeim in bloei zieng stoon
En za’t miljeu en de natier
Nog lank bleiven bestoon

Achteraf zemmen ten grosj en fier
Da men Ajoinen zoin
As men allemool me de kop omoeig
Deir schoein stroten roin

Ten zemmen in onz’n oigen of
Nen boeim in bloei zieng stoon
En ej’as Oilsjteneer a plicht gedoon