In’t Park Van Oilsjt

Nen Oilsjteneer dad es na toch ne role vent

es in zen oeige stad ne mier content

altoid voejageiren, of vèèr promeneiren

nor de zjie gon zwemmen, ofwel nor d’Ardennen

ik vraug mè af worveir zu vèèr te willen goon

woorlèk door kan ‘k ik me ni oit verstoon

wer veil minder sengen, kee oeik plezier emmen

op ‘t gemaksken oon, nor ons park te goon !

In ‘t park van Oilsjt door es ‘t er veil amusement

Ge ziet, door in ons park es allemaan content

G’hedj goeie locht, gie spirke stank en ‘t es dor fris

En in de voiverkes zwemt schoeine vis

De zondaas achternoeng as d’hiete zonne brandt

ge droit, ge kiert, ge zwiedj a doeid, ‘t es ambetant

ge kendj ni sloapen, ge ligt te goapen

a oit te rekken en moilen te trekken

awel woveir ‘n kildj a ni en goi ni oon

ge doedj dor ieverant en loecht pleonjeken oon

en loecht wit fraksken  op a gemaksken

zonder hoed of klak, zej op a gemak

Ons park es ieste klas geschikt ver rendei-voe

groeit en klein en aad en jonk trekt er nortoe

door op die banken, mee witte planken

onder de boeimen, kee zitten droeimen

ge ziet dor soms e koppel teigenien geplekt

ne jong die zen gieze heer smoel aflekt

schoen felle mokskes, mee kerte rokskes

heir lipkes roei, en heir besten bloeit

Mor ver de visserS es ‘t in ‘t park oeik ieste klas

‘t er stoon der soms wel honderd rond de woterplas

ver e koppel frangen meigde visse vangen

heir netten vlilen, zuveil as ze willen

ge ziet ze door van toid zu ompochensjich stoon

vloeken en tieren en ik roep kaan da ni oon

da kaan nie missen, want aal die vissen

kroigen ‘s meires vroeg, eiten genoeg