Men Ieneg Oilsjt

Door es op giejl de weireld mor iejn stad
Woor da ze van eer oigen tool zeggen: “’t Es plat”
Mor ’t woerd “ajoin” kan niemand imiteiren
Ge moetj insj oeir’n as vremde da probeiren
Al mauke’men onderiejn riezje of krakiejl
As’t er’t op oon komt, ten trekke’men on’t zelfste zjiel
En doveir jonges, ben ek grosj en fier
En peize’k in men oigen altéd kiejr op kiejr

Ach lieve God, bedankt, ‘k ben van’t goe ras
Lotj me toch bleiven wa da’k ben en wa da’k was
As Oilsjteneer zoei benne’k ik geboeren
As ek door weg ben, tein loeip’ek verloeren
Ach lieve God, ik ben e stiksken van die stad
Woor da ze spreiken van een minne en een zjat
En op de vremden, hoe schoein dat oeik mag zen
Voel’ek me bloi omda’k nen echten Oilsjt’neer ben

Och getj Parois, zen briggen en klosjaars
Of Amsterdam, me zen grechten en boelvaars
Mor wa d’es da bé moin stad vergeleiken
Wor da z’e giejl joor oever Vastelauved spreiken
Se mensjen lief, doveir gievek giejl men ert
Ver die zotte streiken binsjt die daugen op de mert
En oeik al emmen noderhand ambras in hois
Nen echt’n Ajoin da d’es en bleift een lois

Ach lieve God, bedankt, ‘k ben van’t goe ras
Lotj me toch bleiven wa da’k ben en wa da’k was
As Oilsjteneer zoei benne’k ik geboeren
As ek door weg ben, tein loeip’ek verloeren
Ach lieve God, ik ben e stiksken van die stad
Woor da ze spreiken van een minne en een zjat
En op de vremden, hoe schoein dat oeik mag zen
Voel’ek me bloi omda’k nen echten Oilsjt’neer ben

Jonges en maskes, bemindj ons iejneg Oilsjt
Lotj ze mor zeggen, al zjieveren z’om ter voilsjt
Ze zell’n d’Ajoinen noeit ni kennen temmen
Me onze foine spot, die z’op een ander ni een emmen
Ach mensjen lief, ‘k een vin giejn juste zinnen
Ver te vertellen van dénne kribbel ier vanbinnen
En komt den dag van menne lesten oeigenblik
‘k Waa da’k den toid kreig ver te zegge me ne snik

Ach lieve God, bedankt, ‘k ben van’t goe ras
Lotj me toch bleiven wa da’k ben en wa da’k was
As Oilsjteneer zoei benne’k ik geboeren
As ek door weg ben, tein loeip’ek verloeren
Ach lieve God, ik ben e stiksken van die stad
Woor da ze spreiken van een minne en een zjat
En op de vremden, hoe schoein dat oeik mag zen
Voel’ek me bloi omda’k nen echten Oilsjt’neer ben