Oilsjtneir zen

’t kappeleken van Sintj Antoentjen, de stad van Louis Paul Boentjen
’t belfort op de mert
Dirk Markes stoot er lachend boi en moimert zacht diep in gedachten
Teis es de stad woorin da’k woein
’t paradois van d’Oiljsterse ajoinen
de koeilstroot, de mert, de zaatstrootpoeirt
doar emme kik mén hert verloeren
 
Oilsteneer zén geloeif mé vroi
Da gevoel zitj hielj diep hier vanbinnen
Ier vinne’k altéd mennen drooi
Da kaane’k nieverst anders vinnen

Het stadspark en den osbroek, vergeiten land van Schaabroek
De begoinhofkeirk
‘k zag paster Donsjmé oeipen eirmen em oever ’t Oilsjters volk ontfeirmen

Refrein

Den okapi, den iendracht, die kampioenen toelacht
In eir sportpaleis
Supporters soms in alle stoaten, die zingen fier en oitgeloaten

Refrein