Oit De Kas

‘k Was vroeger vér de vraakes, da was ni echt mèn ding
Ik mokte mè al vies van e masken in ne string
Da kost ni blijven dieren, ’t was alle daugen mis
Ik kiejr dus na mèn keire, geif moi mor ne sossis

SEG, NA BEN’EK OIT DE KAS (KIEKEBOE!)
OON WA DE MENSJEN VEIGE ‘K IK MÈ GAT
SEG, NA BEN’EK OIT DE KAS (EILABA!)
ZE MEIGEN ’T AMOL WEITEN, IK BEN VÉR DE ZJAT
SEG, NA BEN’EK OIT DE KAS (KIEKEBOE!)
IK KOM’ER DUS VÉR OIT, ‘K BEN IEJNEN VÉR DE FLOIT
DEN DEIZEN ES NA OIT DE KAS (EILABA!)

LALALALALALA

Mèn ex en mènne zoeng die woor’n der van gedoon
As ze mè vér ’n iejste kiejr as vraamensj zagen stoon
Na gon’ek nor de Koter, op de versieringstoer
Mé ’t protjen achteroit en ne string tot in mè voer

REF.

Allemaan eit zu e kantjen, da d’ es na ons besloit
Zè dus ni verleigen, hangt de zjanet mor oit

REF.