Onzjiër Es Nen Ajoin

Ja den dag da’k ik in Oilsjt geboeren ben
Tein lieten ze mè doeipen, mensjelief da kost ni zèn
Ne giejlen bak mé woter kreig’ek oever mènne kop
 En in de keirk, loin ze teis plotjen op
 
ONZJIER DA D’ES NEN AJOIN
ONZJIER ES NEN ECHTEN AJOIN
IN ’N HEIMEL ZEN Z’OILSJTERSE LIEKES OON ’T DROOIN
WANT ONZJIER, DA D’ES NEN AJOIN
 
En den toid da’k in ’t kolleizje bè de poters zat
Da was ni vér te lachen, ‘k em mè poort door g’had
Gediereg nor eer kaumer, mor ik ooi giejne schrik
Want as ’t gevoorlèk wierd, awel tein zonge ‘k ik
 
REF.
 
Wa dat’er tein gebeird es, da’s e lank verhool
Mor iejn ding weit’ek zeiker, het es ni normool
Geloik op wa vér fiejst of geloik op wa vér baal
Teis lieken, da kennen z’oeveraal
 
Zelfs in Roeime, zingt iederiejn mei
‘k Em da de zondag gezing op teivei
Ja, giejl da ploin gaf seriees van pellong
  As de Paas riep vanop zèn balkong
 
‘t Es nen Ajoin!
‘t Es nen Ajoin!
‘t Es nen Ajoin!
 
REF.  X2