Teis Es Ons Lankleven

In’t donker komt alles tot leiven
Mensjen van de nacht kommen oit eer hois
Doeng alles herleiven, doeng de grond ier beiven
Oilsjt da leift altoid da wetj de klanstje lois
Hoe kan’k er oon beginnen
’t Lékt me beiter om et aal te bezingen

Tees es, tees es, tees es ons lankleiven
Tees es, tees es, tees es ons lankleiven
Tees es, tees es, tees es ons lankleiven

Ge vraugt soms af, hoe lank bleift da dieren
Es men Oilsjters loif dorteigen bestand
Kemmen da d’oitagen, emmen dorveir goesting
Es nen Oilsjteneer wel be zoin verstand
’t Spel kan weir beginnen, as men aal tesaumen zingen:

Tees es, tees es, tees es ons lankleiven
Tees es, tees es, tees es ons lankleiven

Ge voeltj, da zitj ier diep vanbinnen
Legt da nekier oit oon ne gewoeine mensj
Wie kan da begroipen, wie kan da meimauken
Oilsjteneer bleiven da d’es onze wensj
Doe men’t onverkleirboor, ver ons es’t onweirstoonboor

Tees es, tees es, tees es ons lankleiven
Tees es, tees es, tees es ons lankleiven

A moene’k ni echt oevertoigen
Ge wetj al ien ver ien wa danne’k bedoel
Ge wetj wa da men weiten en wa da men bleiven
Oilsjteneer da zejje toch op het gevoel
Niemand kan begroipen, wa da men in deis stad beroiken

Tees es, tees es, tees es ons lankleiven
Tees es, tees es, tees es ons lankleiven