Vastelauved 4

Adieu Carnaval, ’t enje es weir noboi, de prinsj diej stoot door mé de vlamme al geriejd
Ei zingt ei nog nekiej, mor ei aavet ei nie vol, ne krop in zén keel weiraaft em van zé lied 
En we stoon amool and in and oon het vastelauved4
Mé ’t gedacht in onze kop : ’t es weiral isj gedoon
Poin en verdriet verweirken, da goo nemiej
De weimoed oeveriejrst de stad, d’ ajoinen bloiven fier 

Koizer doeme voesj? Goi etj ier het leste woerd, het es nen demper op aal ons plezier
D’ ajoinen mé een troon, ’t es weir vér eu joor gedoon, de doedelzakken rauken ert en ziel 
En we stoon amool and in and oon het vastelauved4
Mé ’t gedacht in onze kop : ’t es weiral isj gedoon
Poin en verdriet verweirken, da goo nemiej
De weimoed oeveriejrst de stad, d’ ajoinen bloiven fier 

Adieu Carnaval, ’t es weir vér eu joor gedoon, want nen Oilsjt’neer eit da nie vandoeng
Ei pakté nog wa bier en ei aaft zén pintj omoeig, en ei bloift fiejsten tot de goensjtdagnoeng 
En we stoon amool and in and oon het vastelauved4
Mé ’t gedacht in onze kop : ’t es weiral isj gedoon
Poin en verdriet verweirken, da goo nemiej
De weimoed oeveriejrst de stad, d’ ajoinen bloiven fier
De weimoed oeveriejrst de stad, d’ ajoinen bloiven fier