z’ Es Mèn Mokke

Wel me mokke es een scheil
En ze komt van oever’t woter
Zeit verschrikkeléke zweir’n
En eer loif wertj altoid zwoorder
Zeit twiej dikke billen
‘k Zol ze va me leive ni willen
Zeit iejnen dikken tiejn
En de rest stoot aal bиniejn

Mor al bén aal
Z’es ze toch zoe goed
Ik kroig’k ik eit’n in oevervloed
Aal bén aal
Z’es ze toch zoe foin
Z’es me mokke
En ze bleift bé moi

Wel me mokke es zoei lierиk
Zelfs eer oeigen stoon veir oitiejn
Zeit twiej linkerannen
En eer knienen groejen na ooniejn
Zeit giejn iejne goejen tand
En eer oeigen zitte vol me zand
Zeit ne wettel van ne neis
En ne mond gelиk een steikelbeis

Mor al bén aal
Z’es ze toch zoe goed
Ik kroig’k ik eit’n in oevervloed
Aal bén aal
Z’es ze toch zoe foin
Z’es me mokke
En ze bleift bé moi

Ej Mil, da’s moin treize!
Gotj op a cafeikoerke speil’n e jong!
Ja Kris, wa moei’doeng, ’t zen kallant’n

Wel men treiz’es zoei groeit
En eer voeten weigen zwoorder as loeid
Zeit een krokodille smoel
En eer koikers zien zoei zwert as koel
Zeit verdom e rond gat
En vanveiren es da d’allemool plat
Zeit nen diepen noavelboik
En ons lieken, ons lieken es oit

Mor al bén aal
Z’es ze toch zoe goed
Ik kroig’k ik eit’n in oevervloed
Aal bén aal
Z’es ze toch zoe foin
Z’es me mokke
En ze bleift bé moi

Z’es me mokke
Z’es me mokke
Z’es me mokke
Z’es me mokke
Z’es mene sjoe sjoe sjoe
Z’es me mokke
Z’es bé moi!